กาลครั้งหนึ่ง..เมื่อข้าพเจ้าหนีตามทงบังชินกิ Part.1
posted on 15 Nov 2009 22:00 by michan in TVXQ4lifeก่อนอื่นขอแปะคำเตือนถึงทุกท่านที่ผ่านเข้ามาก่อนเลยว่าเนื้อหาใน Entry นี้ .. ยาวและเวิ่นเว้อมาก เพราะมันคือการรีวิว moment ทั้งหมดที่น้ำได้เจอเมื่อครั้งไปเยือนถิ่นฐานบ้านเกิดของผู้ชายทั้งห้าคน ดังนั้นขออภัยล่วงหน้าหากภาษาที่ใช้อาจจะเหวี่ยงขึ้นเหวี่ยงลงตามอารมณ์ส่วน บุคคลขณะพิมพ์ การลำดับเวลาก็อาจจะไม่แม่นเท่าไหร่นัก รวมทั้งรูปประกอบก็ไม่มาก เอาเป็นว่าหากใครใคร่อ่านก็ขอให้อ่านเสร็จแล้วมันส์ตามก็พอ และ Entry นี้ไม่มีมั่ว ไม่เมกเองแน่นอน ; )
น้ำเคยไปเกาหลีครั้งแรกเมื่อตอนพฤษภาคมปีที่แล้ว ตอนนั้นไปกับญาติและไปกับทัวร์ด้วยจึงไม่ค่อยมีอิสระเท่าที่ควร พอได้กลับมาเหยียบประเทศนี้อีกครั้ง ความรู้สึกเลยต่างจากครั้งก่อนมาก เหมือนกับได้มาผจญภัยในแบบที่อยากทำมานาน เพราะนอกจากจะสามารถใช้ชีวิตในต่างแดนได้อย่างมีอิสระเสรีสุดๆแล้ว ยังทำภารกิจตามติดผู้ชายได้อีกด้วย (ข้อหลังนี่ถือเป็นกิเลศผลักดันนัมเบอร์วันเลยทีเดียว)
และนับเป็นความโชคดีอย่างหนึ่งที่น้ำกับมิ้น(ผู้ร่วมชะตากรรม)พักอยู่ ย่านเดียวกันกับหนุ่มๆ ทำให้การเดินทางไปยังพารากอนไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเรา เป็นต้นว่าอยากไปเมื่อไหร่ก็แค่เดินไป และแน่นอนว่าการเดินเท้าไปยูชอนกุงก็ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีด้วยเช่นกัน โดยทั้งสองสถานที่นี้นับเป็นแหล่งศูนย์รวมแฟนคลับเทพก็ว่าได้ เพราะไม่ว่าจะไปเวลาไหนก็มักจะปะหน้ามนุษย์แฟนคลับทั้งเกาและเทศตลอด ซึ่งส่วนมากมักจะมายืนรอการปรากฏตัวของหนุ่มๆกัน ประมาณว่าดักมันหน้าบ้านนี่แหละ ออกมาเมื่อไหร่ได้เจอกันแน่ (ถือเป็นเบสิคข้อแรกของแฟนหัดตามเลยนะคะนี่..) หรือไม่ก็เป็นประเภท "ไม่ได้เห็นหน้า เห็นหลังคาบ้านก็ยังดี" (เหมาะสำหรับผู้ที่มีเวลาเตร็ดเตร่อย่างจำกัด)
งานนี้ใครเป็นแม่ยกยูชอนก็สบายหน่อย เพราะหนุ่มคนนี้มีเรือนเป็นของตัวเองแล้ว แฟนคลับทั้งหลายจึงสามารถไปรอที่เรือนคุณชายได้อย่างเฉพาะเจาะจง เพราะนอกจากบ้านช่องจะไม่ใหญ่โตมากแล้ว ทางออกก็มีอยู่แค่สองทาง ถ้าโชคดีก็อาจจะได้เจอเถิกเล็กยูฮวาน มีฮารังโผล่หัวมาทักทาย อาจจะได้ปะหน้ากับออมม่าและคุณน้าที่ต้องออกจากบ้านเป็นประจำ ได้เจอสหายชายปาร์กอย่างยองพิล แถมยังได้ลุ้นไปกับประตูโรงรถที่เปิดปิดอัติโนมัติชวนระทึกว่ารถผู้ใดจะขับ ออกมา!! ..เรียกได้ว่ามีหลักประกันความมั่นคง(ในการตาม)สูงกว่าเมนอื่นเยอะ(ถ้าคุณ อึดพอและสามารถนั่งรอได้ทั้งวัน) เพราะถ้าต้องยืนรอหน้าพารากอนละก็ .. อย่างมากก็ได้เห็นแค่รถ(ที่ขับเร็วมากและฟิล์มมืดตึ้บ..) อ่อ .. และต้องมีความสามารถในการจำเลขทะเบียนรถให้ได้ด้วยนะ
เพื่อนน้ำตอนที่ไปถึงวันแรกก็ไปรอหน้ายูชอนกุงมา (ทั้งๆที่ไม่ใช่เมน 55) ถึงแม้จะไม่ได้เห็นหน้ายูชอนแต่ก็ได้ยินเสียงร้องเพลงของหนุ่มคนนี้ แถมไปๆมาๆ ได้เจอครบองค์กรเลยทีเดียวไล่ตั้งแต่ ออมม่า คุณน้า ยูฮวาน ฮารัง ซันนี่ สหายยองพิล สหายคอนยอง .. (ฮึกๆ TT พิมพ์แล้วช้ำใจ อิน้ำอยากปะหน้าริกเก้~~~) แต่ถ้าให้พูดตามที่คิดเลยคือ ทั้งน้ำและเพื่อนไม่มีดวงตามหน้าบ้านจริงๆ 555 คือถึงแม้จะอยู่แถวบ้านหนุ่มๆ แต่ก็ไม่ได้เจอพวกนี้หน้าบ้านซักเท่าไหร่ บางวันไปนั่งรอแบบแรนดอมเวลาแล้วก็ไม่เจออะไร แต่บทจะเจอก็เจอแปลกดีนะ
อย่างวันที่ 28 ตค.ที่ผ่านมา น้ำกะไปเดินผ่านบ้านมิกกรี้เล่น ตอนประมาณเที่ยงคืนได้ (อย่าตกใจไป น้ำและมิ้นนอนเช้าตื่นบ่ายเป็นกิจวัตร 55) พอไปถึงหน้าบ้านปรากฏว่าไม่มีแฟนเลย ก็ยังงงๆอยู่ว่าแปลกดี เพราะมิกกี้ก็ ร้องเพลงอยู่บนเรือน เสียงดังทั่วถนนเลยทีเดียว แล้วฮารังกับหมาโกลเด้นอีกตัวก็เห่ากันใหญ่ เหมือนร้องเพลงกับมิก-*- (อนึ่ง แถวนั้นมีน้องหมาอยู่แค่สองตัวบนเรือนมิกนั่นแหล่ะ) น้ำก็นั่งฟังมิกร้องเพลงประมาณห้านาทีได้ ก็ได้ยินเสียงมีพิรุธ -*- แอบตกใจแต่ก็เข้าใจสถานการณ์ เลยตัดสินใจเดินกลับเพราะกูไม่ใช่เมน (จริงๆนะ พออยู่กับผู้ชายคนอื่น ซักพักเราจะเริ่มเกิดคำถามในใจ.. "กูมาทำอะไรที่นี่ กูไม่ใช่เมนหมอนี่" 555) พอกลับมาเล่าให้มิ้นฟังว่าได้ยินเสียงมีพิรุธนี่... ฮึ่ม ๆ
แล้วพอมาวันที่ 29 ตค. มิ้นไปซื้อของให้พี่ที่ตลาดเมียงดงตอนค่ำๆ น้ำก็ไปเป็นเพื่อนมิ้นด้วยสภาพอยู่บ้านสุดๆ คือใส่เสื้อ Cheer You Up ไซส์ผู้ชายกับกางเกงยีนส์ขาสั้น ใส่รองเท้าแตะคีบอีกต่างหาก แถมไปๆมาๆได้ไส้กรอกมาเป็นพร็อพไม้นึง 55 ตอนขากลับจากตลาดก็มาถึงแถวหน้าบ้านมิกประมาณสี่ทุ่มได้ สองสาวก็ตัดสินใจเดินขึ้นเนินกะไปผ่านหน้าบ้านมิกขำๆ พอไปถึงก็เจอแฟน(จีนมั้ง)ยืนอยู่สามสี่คนตรงประตูข้างหน้า แล้วก็สังเกตเห็นว่าประตูโรงรถมันเปิดอยู่ น้ำกับมิ้นก็ไม่ได้อะไรก็กะเดินผ่านจริงจัง แต่ตอนนั้นเองก็มีรถสีดำขับออกมา ปรากฏว่าเป็นทะเบียน 9963 ครับท่าน พอรถขับเลยสองสาวไปได้ครึ่งคัน คนในรถก็เปิดกระจกลง O_O
ปรากฏว่าเป็น ออมม่า (ป๊าด..) ออมม่าก็หันมาทักเราสองคน ตอนนั้นน้ำนี่กำลังกินไส้กรอกเลย -*- พอเห็นหน้าออมม่าปุ๊ปก็แบบ "โอ้ ออมม่า!" คือมันงงมากว่าเขาทักเราสองคนทำไม มิ้นก็อันนยองออมม่ากลับ แล้วออมม่าก็ถามว่า "ไปอับกุจองด้วยกันมั้ย" คือออมม่าชวนขึ้นรถ จะพาไปกินไอติม -*- พอดีว่าตอนนั้นน้ำกับมิ้นอยู่ในสภาพไร้เงิน+ไปมาแล้วตอนกลางเดือน ก็เลยบอกออมม่าว่าไม่ไปค่ะ ตอนนั้นก็เป็นอะไรที่ตลกดี เพราะไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าออมม่ามีการเรียกลูกค้าขึ้นรถพาไปส่งถึงที่ด้วย 555 แต่คือออมม่าจำน้ำกับมิ้นได้แหละ เพราะเจอหน้ากันแต่ละทีนี่ เป็นอะไรที่น่าจดจำ -*- สรุปคือออมม่าไนซ์มากๆ >__< (ส่วนลูกชาย........) น้ำกับมิ้นก็มีการคุยกันขำๆทีหลังว่า นี่ถ้าเป็นรถคันนี้แล้วคนขับเป็นผู้ชายเรียกขึ้นรถนี่มีเคลียร์เรื่องคืน 27!
แล้วคืน 27 ตค.มันมีอะไรเกิดขึ้น น่ะรึ?! หึหึ ตอนแรกน้ำกับมิ้นกะงดตามแล้วเชียว เพราะอาทิตย์นั้นเป็นอาิทิตย์สุดท้ายก่อนกลับไทย เลยกะว่าจะไม่หมดเงินให้ผู้ชายแล้วแต่จะเปลี่ยนเป็นสัปดาห์ช็อปปิ้งแทน(อีก อย่างคือทั้งน้ำทั้งมิ้นค่อนข้างอิ่มผู้ชายบ้างอะไรบ้าง ><) แต่ปรากฏว่าคืนนั้นตอนประมาณห้าทุ่ม คุณ จฮ. โทรมาบอกว่าแจจุง จุนซูกับยูชอนจะ ออกไป hang out กัน ..เท่านั้นแหล่ะ น้ำนี่ตาลุกวาวอยากเจอคิมแจอีก 555 เลยอาสาเป็นเจ้ามือพามิ้นไปตามผู้ชายทั้งๆที่ทรัพย์เริ่มจางแล้ว ตอนแรกก็ไปจอดรถรอหน้า Ab--- รอร๊อรอจนถึงตีสองนึกว่าจะไม่ได้ปะหน้าใครซะแล้ว อยู่ดีๆยูชอนก็เดินออกมาจากร้านแล้วมุ่งหน้าไปอีกร้านนึงที่ชื่อ Xa---
ด้วยความที่น้ำกับมิ้นนั่งประจำการอยู่ในรถอยู่แล้วก็เลยให้เค้าเลื่อนรถตาม ยูชอนไปแบบชิลๆ ตอนนั้นก็มีแฟนตามหลังมิกประมาณสามสี่คนได้ มิกใส่ผ้าพันคอสีขาวใหญ่ๆ แต่งตัวน่ารักดี เดินไปกับจุนซู(ที่แต่งตัวธรรมดาตามมาตรฐาน) ยองพิล และบอกไม่ได้- - พอมิกเดินไปถึงร้านแล้วเดินเข้าข้างใน รถน้ำก็จอดอยู่หน้าร้านพอดี ก็เลยเปิดกระจกลงอยากส่องชัดๆหน่อย เท่านั้นแหล่ะคุณมิกหัน มามองเลยค่ะ แล้วมองแบบเจตนามองมาก แล้วไม่พอ.. หน้าตาโคตรกวนx - -'' สบตากันเต็มๆ รับรู้ได้เลยว่าสายตามันกวนมากกกกกก แล้วยิ้มตรงมุมปากอีก คือเห็นแล้วแบบไม่ไหว สองสาวนี่หันมาพูดกันทันทีเลยว่า "หน้าแม่งกวนมากกกก"
แล้วหลังจากนั้นน้ำกับมิ้นคือเสียรมไปเลย 555555555 นั่งเผามิกกันอย่างเมามันส์ คุยกันเลยว่าถ้ามองด้วยสายตายังงั้นอีกนะต้องเคลียร์แล้ว อยากบอกมากๆว่า "กูไม่ใช่เมนมึงงง" แต่เราพูดมิกคงไม่เก๊ท เพราะงั้นเราต้องให้ท่า(?)แทน 5555555 แต่ก็คิดว่ามิกคงทราบอ่ะว่าสองสาวไม่ใช่เมน ถึงได้กวนมาแบบนั้น (เพราะเป็นที่ร่ำลือกันว่าคุณชายคนนี้มีความสามารถในการสแกนเมนตัวเองขั้น สูง) เกือบจะกลับแล้วเชียว คุณจฮ.ดันแถมให้อีก คืนนั้นเลยได้อยู่ถึงตีสี่ ได้ไปส่งมิกกลับบ้านเลยทีเดียว ดีนะคุณชายวิเศษไม่กวนอีก สรุปคือคืนนั้นไม่เจอแจจุง แต่เราไม่เครียดเพราะอิ่มแล้ว >< แอบได้เจอพี่จุนโฮด้วย คนนี้แต่งตัวดีมากกกกกกก เห็นตอนแรกนึกว่าแจจุงเลยทีเดียว แล้วแอบมีเรื่องตลกของยองพิลด้วย แต่ข้ามไปดีกว่า (เพราะไม่ใช่เมน!<---- ประโยคนี้ฮิตไป..)
คือชั่วโมงนั้นถ้าเป็นการเจอมิกกับจุนรอบแรกคงแอบเฟลแต่เพราะอิ่มกับวันที่ 24 แล้วเลยแบบยังไงก็ได้ละกับผู้ชาย >< งานนี้ไว้เล่าทีหลังละกันเพราะเป็น Climax ของ entry นี้เลยก็ว่าได้ เพราะวันนั้นเป็นวันที่น้ำได้เจอแจจุงครั้งแรกและครั้งเีดียวตลอดเวลาหลายวันที่อยู่เกา 55555555 (ขำจริงจัง) ดังนั้นเราต้องไว้ย่อหน้าหลังๆนะคะ ต่อจากนี้มาเมามันส์กับผู้ชายชื่อชองยุนโฮและมาชิมชางมินกันต่อดีกว่าค่ะ สำหรับน้ำแล้วสองคนนี้เป็นอะไรที่เจอบ่อยมาก เจอทีนี่ทั้งอิ่มทั้งอร่อยเลยทีเดียว(?)
เริ่มกันตั้งแต่วันแรกที่น้ำร่อนถึงเกาหลี 6 ตค. วันนั้นไม่ได้คิดว่าจะได้เจอใครเป็นเรื่องเป็นราวจริงๆ เพราะเำพิ่งจะมาถึงวันแรก เลยออกแนวไปเดินเซอเวย์สถานที่ขำๆไปก่อน วันนี้วันเดียวก็ได้ไปหลายที่เลยแหละ ทั้งบ้านหนุ่มๆ ร้านไอติมมิกกี้ ฟิตเนสชางมิน (ที่เดินหากันนานมากกกก) everysing ..มาวันแรกก็เดินจนล้ามาก ๕๕ มิ้นก็ถามตลอดว่าไหวมั้ยๆ แล้วพอกลับถึงบ้านปุ้ป มีคนบอกข่าวมิ้นว่าชางมินไป SM เท่านั้นแหล่ะ .. รีบบึ่งไปสถานที่เกิดเหตุทันที ๕๕ งานนี้ไม่ไหวก็ต้องไปเหว้ยย >__<~ กับผู้ชายคนนี้คิดมาตลอดเลยนะว่าน่าจะเป็นคนที่เจอตัวยากที่สุด เพราะไม่ค่อยจะเห็นรูป stalk ออกมามากมายเหมือนคนอื่น ...ณ ตอนนั้นเลยแบบตื่นเต้นสุดๆ มาถึงก็เจอชางมินเลยหรือนี่!! แล้วตอนแรกนึกว่าตึก SM จะดูอลังกว่านี้ แต่พอไปถึงกลับคิดว่าเล็กกว่าที่คิดไว้มาก ดูเป็นตึกงี่เง่าอย่างแรง คือดูภายนอกนี่ไม่อาจรู้ได้เลยว่าเป็นค่ายเพลงที่มีผู้ชายหล่อเยอะมาก ๕๕ แถมบริเวณกำแพงยังมีรอยขีดเขียนบอกรักศิลปินเต็มไปหมด -*- เห็นแล้วนึกถึงจิตรกรรมฝาผนังสมัยเรายังเป็นเด็กที่ชอบขีดเขียนกำแพงเล่น อะไรเทือกนั้น คาดว่าระหว่างที่แฟนคลับมารอศิลปินที่ตัวเองชอบคงว่าง+เหงามือมากเลยแอบขีด เขียนระบายความรักลงบนกำแพงฆ่าเวลาก่อนที่มันจะกลายเป็นวัฒนธรรมมือบอนในที่ สุด -*- 5555
จำเวลาแน่ชัดไม่ได้ว่าไปถึง SM กี่โมง แต่จำได้ว่ารอตั้งแต่ไม่มืดจนมืด!! จากที่ตอนแรกยังไม่ค่อยหนาวเท่าไหร่ก็เริ่มสั่นบ้างอะไรบ้าง แอบใจไม่ดีเล็กๆว่ากรูมารอเก้อรึเปล่าว้า แต่จู่ๆก็มีหนุ่มร่างสูงปรากฎตัวขึ้นหน้าประตูทางเข้าตึก!! (ซึ่งโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้!!) ตอนแรกมิ้นเป็นคนเห็นก่อนแล้วน้ำก็หันไปเห็นเหมือนกัน น้ำก็ยังคิดอยู่เลยว่าเหมือนชางมินนะ รูปร่าง โครงหน้าอะไรยั่งงี้ แล้วพอมิ้นมาบอกว่าคนตะกี้เหมือนชางมินแล้วมีเต้าหู้ด้วย ทีนี้เลยค่อนข้างแน่ใจขึ้นมาหน่อยๆแล้วว่า เออ น่าจะเป็นผู้ชายคนนั้นจริงๆ แล้วอีกไม่กี่นาทีต่อมา คนเดิมก็ปรากฏตัวให้เห็นอีกรอบ ทีนี้สองสาวมองตาไม่กระพริบจนแบบคิดว่าเป็นคนนั้นจริงๆ แล้วพอโผล่อีกรอบแล้วไฟส่องหน้าเค้าพอดีนั่นแหละ เลยแบบ เฮ้ย ชชม. ตัวจริงเสียจริง แล้วมีหันหน้ามาด้วย >< ซึ่งตอนยืนมองก็เงียบๆนะไม่มีอะไร แต่พอเป้าหมายเข้าไปในตึกปุ้ป น้ำกับมิ้นนี่แอบกรี๊ดเล็กน้อย ๕๕๕๕ อารมณ์แบบ เฮ้ย เจอชางมินแล้ว ไม่คิดว่าจะเจอง่าย+เร็วขนาดนี้ แล้วยิ่งมิ้นชอบชางมินด้วย โอ๊ย ดีใจแทนน้องสุดๆ ถึงจะไม่ได้เห็นใกล้แต่ความหล่อก็ยังชัีดเจน >< ชางมินสูง เพรียว หน้าตาคมเข้มได้อีกคืนนั้นเลยกลายเป็นว่าได้เห็นชางมินถึงสามรอบด้วยกัน ๕๕๕ ถือว่าโอเคคุ้มค่ากับการรอคอย >[]< อย่างน้อยเมนมินก็ได้เจอมินสมใจหวังแล้ว ๕๕๕
อ่อ วันนี้ตอนมืดๆไปโฉบแถวอับกุจองแล้วเจอแม่มิกโดยบังเอิญด้วย เลยได้มาหนึ่งช็อต-*-''
วันต่อมาวันที่ 7 ตค. วันนี้ตอนแรกได้ข่าวว่าแจกับมิกจะ ไปญี่ปุ่น น้ำนี่แบบอะไรวะ กุพึ่งมาถึงเกา ขำไปมั้ย TT แล้วคือพอดูเวลาก็คือไปสนามบินไม่ทันแล้ว เพราะตื่นสายเว้อ เลยกะว่างั้นไปบ้านมิกเผื่อมิกยังไม่ออก แล้วเดินไปด้วยสภาพแบบ .. ทั้งๆที่ไม่ไกลกะที่พักเรามากนะ แต่เพราะใจร้อนเลยรู้สึกว่าแม่งทำไมมันลำบากยังงี้ ๕๕ พอไปถึงก็ไม่เจอใครอีกเลยปลงละว่ามิกก็คงออกไปแล้ว (แถมโชคร้าย น้ำดันทำแว่นหักอีก ยังงี้ต้องโทษมิก.. ไม่ใช่ระ ๕๕) สองสาวเดินคอตกกลับที่พัก ไปๆมาๆพอมิ้นเช็กอีกที อ้าว แม่งยังไม่ไปญี่ปุ่นค้าบบบ เหตุเพราะตอนนั้นพายุเข้าญี่ปุ่นพอดีเลยแคนเซิ่ลไฟลท์ น้ำได้ยินแล้วก็ชื้นใจขึ้นมาหน่อย กลัวมิกแจไปแล้วไปยาว >< ลุ้นเกิ๊น
แล้ววันนี้เป็นวันที่ได้นั่งรถอย่างระทึกขวัญเป็นครั้งแรกที่เกาหลี -*-แล้วยังเป็นชางมินไนท์อีก ด้วย เพราะได้เจอชางมินสองรอบด้วยกัน คือตอนขาเข้ากับออกจากฟิตเนสตอนค่ำๆ ตอนขาเข้าคือพอรถเค้าจอดปุ้ป แล้วรถเราจอด อิน้ำก็เดินไปดูเลย .. เราถือคติว่าดูเฉยๆคือไม่ผิด ๕๕๕๕ แล้วน้ำเห็นชางมินใกล้ มากและรู้สึกเลยว่าถึงผู้ชายคนนี้จะไม่ขาวเท่าคนอื่นแต่ออร่าความเข้มกำลัง สูงมากค่ะ ยิ่งบวกกับหน้าตาเข้มๆแล้วยิ่งหล่อ >__< (และเป็นหล่อที่ยิ้มยากมาก ๕๕) ตอนที่เห็นคืนแรกคิดว่าดูผอมไปนะ แต่พอเห็นชัดๆใกล้ๆก็คิดว่าหุ่นกำลังดี แขนล่ำใช้ได้ ๕๕๕ พอชางมินเดินเข้าฟิตเนสไป น้ำหันหลังไปอีกที อ้าว มิ้นอยู่ซะไกล ๕๕ ก็มีแซวๆกันไปว่าทำไมไม่มาดูใ้กล้ๆไรงิ มิ้นก็แซวกลับ นี่ขนาดน้ำไม่ใช่เมนมิน แต่เจอแล้วถึงกับพุ่งไปหน้าเลยทีเดียว >< ระหว่้างที่รอชางมินออกก็ได้คุยกับแฟนจีนที่ชอบแจจุงกับชางมิน แล้วเค้าพูดถึงละครไทยบ้านเราด้วย -*- บอกว่าชอบดู ชอบอั้ม ชอบอ้อม พิงกี้ไรงี้ โอ้โฮ บันเทิงไทยแอบดังเหมือนกันนะนี่ >< แล้วพอคุยเรื่องการตามหนุ่มๆ แฟนชางมินดันบอกว่ากลัวแจจุงซะงั้น ๕๕ (เหตุผลที่กลัว มิสามารถพูดออกอากาศได้ - -'')
(ขอเบลอทุกรูปที่มีเลขทะเบียนนะ แหะๆ)
พอตอนฟิตเนสปิดก็ได้เวลาชางมินออกมา ตอนแรกนึกว่าจะออกทางด้านหน้าที่เดิม แต่ปรากฎว่าไปออกข้างหลังสะงั้น >< แฟนๆตอนแรกที่มารอมีไม่ค่อยเยอะ แต่พอยิ่งนานคนยิ่งเยอะมาก O_O แฟนเลยวิ่งกันอุตลุตเลยพอรู้ว่าชางมินออกอีกทาง แล้วกล้องก็สแตนบายกันเยอะมาก เสี่ยงต่อการทำชางมินนอยอย่างยิ่ง ๕๕ แต่ก็ดีที่พวกถือกล้องรักษาระยะห่าง(มั้ง) มินตอนออกมาก็เข้มเหมือนเดิม น้ำก็ยืนรออยู่ตรงข้างรถ คิดในใจ.. ผู้ชายคนนี้จะสูงไปไหน -*- คืนนี้น้องเราก็มีความสุขอีกแล้ว ได้เจอชางมินสองวันติด ๕๕ ส่วนเราก็ได้แต่หวังว่าวันถัดไปจะเห็นแจมิกสะที เพราะได้ข่าวว่าจะไปญี่ปุ่นเลยกะว่าจะไปส่งสองคนที่สนามบิน ...อันที่จริงแอบตระเวนชมสถานที่ท่องเที่ยวยามราตรีของโซลเมทก่อนกลับด้วย (เผื่อฟลุ้กหาตัวพ่อเจอซักคน ๕๕) ก็สนุกดี ได้ไปดูร้านครัวแม่แดง ตามังกร ตาแมว โพเบ ร้านข้าวบลาๆ แล้วก็ได้ถาม+ฟังเรื่องชวนช็อกหลายอย่างจาก จฮ. ด้วย ซึ่งอันที่จริงมันก็เป็นอะไรที่พอรู้มาอยู่แล้ว แต่พอได้ฟังจากปากคนที่อยู่ในเหตุการณ์จริงเลยยิ่งตอกย้ำให้รู้สึกว่า ผู้ชายพวกนี้หล่อร้ายดีจริงๆ ๕๕๕
ร้านนี้แอบมีคดี
ร้านนี้เมนมิกรู้จักดี..
ลืมบอกไปว่าบังเอิญเจอรถคุณจุนซูจอดอยู่ใต้ตึกลึกลับย่านโรเดโอด้วย คาดว่าหมกตูดอยู่แถวนี้แล
วันที่ 8 ต.ค. สองสาวพยายามตื่น เร็ว ทำเวลากันสุดฤทธิ์เพื่อจะได้ไม่คลาดผู้ชายให้ช้ำใจเล่นอีก >< ตอนแรกก็นั่งรถไฟใต้ดินมุ่งหน้าไปกิมโพ แต่ไปๆมาๆ เฮ้ย กลัวไม่ทัน เลยตัดสินใจต่อแท็กซี่อีกทีเพื่อความอุ่นใจ พอไปถึงก็เวลาดีมาก น้ำก็ใจเต้นได้อีก กลัวๆ -*- คิดเยอะมากว่าจะอยู่ตรงไหนอะไรยังไงดีถึงจะได้เห็นหน้าแจจุงชัดๆใกล้ๆ (เพราะแว่นตาเจือกหัก ไม่ใกล้ไม่เห็นค้าบงานนี้) ><'' มิ้นก็เชียร์อัพเราเต็มที่ บอกว่าอยากทำไรก็ทำไป ๕๕๕๕ (เป็นคำแนะนำที่ดีไป ๕๕๕) คิดๆดูแล้วมันก็ตลกดีอ่ะ พอตอนเมนมินเจอชางมินก็เกรงมิน พอเมนแจ(กำลังจะได้)เจอแจ ก็เกิดอาการไม่มั่น เป็นกังวล กลัวไปหมดสะงั้น - -'' เลยกลายเป็นว่าต้องสลับกันบิ๊วตลอดทริป ๕๕ สุดท้ายก็ตัดสินใจลงไปรอข้างล่างกะจะรอดูตั้งแต่แจเดินเข้ามาในสนามบิน ตอนนั้นก็เริ่มคิดขำๆละว่า ถ้ามีคนถ่ายรูปจะถ่ายติดเรามั้ย กรี๊ด - -''
รอไปรอมาก็เจอแฟนจีนกลุ่มเดิมอีก ก็คุยกันนิดๆหน่อยๆ เค้าก็บอกว่าเค้าจะกลับวันนี้แล้ว เราก็แบบ เฮ้ย แล้วยังมารอที่กิมโปอีกหรอ แทนที่จะไปอินชอน ๕๕ คือแฟนแจเค้ายังไม่ได้เจอแจเลยอยากจะเจอก่อนกลับ เราเลยได้ผู้ร่วมอุดมการณ์มาหนึ่งรายคือมาถึงเกาแล้วยังไม่ได้เจอแจเหมือน กัน ๕๕ แต่จนแล้วจนรอด ปรากฎว่าแคนเซิลไฟลท์อะเกน - -'' ณ จุดนั้นพูดไม่ถูกว่าดีใจหรือเสียใจดี คือจะดีใจที่สองคนนั้นอยู่เกาต่อ หรือจะเสียใจที่อุส่าถ่อมาถึงสนามบินแต่ก็ไม่ได้เจอดี ๕๕๕ แล้วคือมารู้ทีหลังว่าแจไปเรก้า เราก็แอบวืดเล็กน้อย แต่ก็เอาเหอะ ยังมีเวลาๆ (ปลอยใจตัวเอง) ๕๕
สุดท้ายเลยได้ไปตามชางมินที่ SM แทน ๕๕ แล้วโชคดีมากที่ไปถึงปุ้ป ชางมินออกมาขึ้นรถพอดี ก็เลยไม่ต้องรอนานมาก เราก็หาทำเลดีๆยืนมองตามประสาคนสายตาสั้น แต่ยังไงก็ยังเห็นว่าชางมินหล่ออยู่ดี ฮ่าๆ >< แต่มิ้นที่เห็นเต็มๆนี่แอบมาบ่นทีหลังว่าก่อนชางมินจะขึ้นรถแอบทำกริยาซัม ติงที่เห็นแล้วขัดใจ (แต่ให้อภัยได้อยู่แล้น ก็คนมันหล่อ ๕๕) (อ่อ แอบเห็นมินโฮชาย นี่เวอชั่นโฉดแต่เด็กด้วย ฮ่าๆ ) หลังจากนั้นก็ขึ้นรถตามชางมินต่อไป แอบมีนาทีระทึกขวัญด้วย เพราะัจู่ๆรถชางมินก็จอดเฉยตอนแรกตกใจนึกว่าจะมีใครลงมาว่าอะไรรึเปล่า เพราะ ณ ตอนนั้นไม่มีใครตามชางมินเลยนอกจากน้ำกับมิ้น ๕๕ แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไร แล้วกว่าจะถือที่หมายที่ตึก Thr--- คือนานมากกกก เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าออกมาไกล๊ไกล (หารู้ไม่ว่าจะได้เดินทางไกลอีกหลายรอบหลังจากนั้น- -'') ตอนแรกนึกว่าจะเข้าตึกนั้นไม่ได้ แต่กรากฎว่าเข้าได้คร้าบบบ >< พอรถชางมินจอดปุ้ป จฮ. ก็บอกเลยว่าห้ามลงนะ "แดนเจอรัส" ๕๕ เลยได้นั่งดูในรถซึ่งก็ถือว่าคุ้มแบบปลอดภัยมาก เพราะชางมินเดินผ่านข้างๆรถเลย สูง หล่อ หน้าเข้มมาก (น่ากลัว ๕๕ - -'')
พอชางมินเข้าตึกไปแล้วก็เลยตัดสินใจไปดูยุนโฮต่อ เพราะได้ข่าวว่ายุนจะไปทานข้าวกับเพื่อน ตอนนั้นก็ตื่นเต้นนิดหน่อยว่าจะได้เห็นคนอื่นที่ไม่ใช่ชางมินแล้ว ๕๕ แม้ใจจริงจะอยากเห็นไอ้หน้ากางมากกว่า (แต่คนนั้นๆหาตัวจับได้ยากมาก เค้าพลิ้วไป..) พอกำลังเดินทางไปร้านข้าวปรากฎว่าไปไม่ทัน ยุนออกมาแล้วแล้วไป ร้องเกะที่everysingต่อ เราก็เลยไปรอที่นั่นแทน วันนั้นบอกได้เลยว่าอากาศแม่มหนาวมาก ๕๕ รอไปรอมา มีข่าวว่าชางมินออกจากตึกแล้ว แล้วกำลังจะไป sm ก็เลยเปลี่ยนแผนไปตามชางมินอีกรอบ ทิ้งยุนไว้ที่ร้านเกะก่อน ๕๕ แล้วคือฮามาก เพราะนั่งรถอยู่ดีๆ เจอรถชางมินเฉย เลยได้ไปส่งชางมินกลับบ้านแทน (ไม่ใช่พารากอนนะ) วันนั้นเลยได้เข้าไปส่องอาณาเขตสถานของชางมิน *o* ก่อนจะกลับมารอยุนหนาวๆ ต่อ หน้ายุนตอนออกมาตลกดี - -* ดูมึนๆ แดงๆ เพลียๆ แต่ก็ยังยิ้มให้แฟนๆเซอวิสได้อีก แต่คือหน้าตลกมาก - -ตรงช่วงตาดูยุ่งๆย่นๆ แต่ปากยิ้ม ๕๕
วันที่ 9 ตค. วันนี้น้ำตื่นเร็วเป็นพิเศษเพื่อไปตัดแว่นหลังจากที่แว่นพังหน้าบ้านมิ กเมื่อวันก่อน - -* พอตัดแว่นแล้วรู้สึกเหมือนเห็นโลกใบใหม่ ๕๕ ใครที่สายตาสั้นคงเข้าใจดีว่าพอเรามองเห็นแบบเบลอๆแล้วมันรู้สึกเยี่ยงไร แล้วพอได้เห็นภาพแบบชัดแจ่มอีกทีเลยฟีลกู้ดสุดๆ แต่อยากบอกว่าแว่นเกาหลีแพงมากกกกกก ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเสียตังสามพันกว่าเพื่อซื้อแว่นใหม่ (แทนที่จะได้ถลุงเงินจำนวนนั้นกับผู้ชาย.. ไม่ใช่ระ ๕๕) แต่ก็นับว่าคุ้มมากที่ได้ตัดแว่นวันนั้น เพราะมันทำให้น้ำสามารถจิกตากับผู้ชายที่ชื่อยุนโฮได้อย่างถึงพริกถึงขิง - -'' อารมณ์ ณ ตอนนั้นอยากเป็นเมนยุนมากค่ะ เพราะโมเม้นท์ที่ได้เจอมันดีเกินไปสำหรับเมนแจ ๕๕๕๕
คือคืนนั้นไม่มีใครออกไปไหนเลย ยกเว้นยุนโฮที่ มีคิวถ่ายละครที่ยออีโดซึ่งห่างไกลจากสถานพำนักของน้ำและมิ้นมากทีเดียว - -'' แต่คือเมื่อจะตามก็ต้องตามให้สุดโต่ง สองสาวเลยเอาไงเอากัน เห็นยุนก็ยังดีักว่าไม่ได้เจอใครเลย~! (นี่แหละหนาความคิดของคนที่ไม่ใช่เมน ๕๕) พอไปถึงยออีโดปุ้ป ยุนกับทีมงานก็เดินเข้่าห้าง hyundai ตอนนั้นน้ำกับมิ้นก็กำลังปวดฉี่ทั้งคู่เลยตัดสินใจลงรถเข้าห้างไปฉิ่งฉ่อง ปรากฏว่าโชคดีมหันต์ เจอยุนโฮยืนอยู่หน้าห้อง น้ำ - -'' คือยุนจะเปลี่ยนเสื้อถ่ายละคร แต่เพราะห้องน้ำมันเล็กไปหรืออย่างไรไม่ทราบ ยุนกับทีมงานถึงได้ปักหลักตรงซอกข้างห้องน้ำแทนที่จะเข้าไปข้างในห้อง อารมณ์นั้นแบบ เฮ้ย ระยะชัดไปมั้ย - -'' ห้องน้ำห้องเนิ้มแม่งไม่เข้าล้ะ ทนไหวขึ้นมาทันที ๕๕ แล้วผู้หญิงที่ไม่เมนยุนคนนี้สุดท้ายก็ยืนดูยุนอยู่ตรงห้องน้ำนั่นแหละ! - -* ส่วนมิ้นก็ออกไปโทรศัพท์ ทิ้งให้น้ำเผชิญหน้ากับยุนคนเดียว
แล้วตอนนั้นห้างใกล้จะปิดแล้วคนก็เลยไม่ค่อยมี แถวห้องน้ำเลยแบบคนโล่งมาก ตอนแรกยุนใส่ไปรเวทมา หัวก็แบนๆกลมๆใส่หมวกแก๊ปทับไว้ (เพิ่งตัดผมใหม่วันนั้นด้วย) พอเข้าไปเปลี่ยนเป็นชุดสูทแล้วเดินออกมาจากซอกห้องน้ำอีกที หู้ย -*- ราศีดาราจับทันที ๕๕ ตอนแรกยุนยืนอยู่ในหลืบคุยกับทีมงานชิมิ น้ำก็ยืนมองจากตรงทางเดินห้ิองน้ำหญิง ก็เห็นหลังรำไรพอระทึก ไปๆมาๆ ยุนออกมาจากหลืบ ยืนจังก้าอยู่กลางทางเดินซะงั้น =[]='' เลยกลายเป็นว่าน้ำกับยุนยืนประจันหน้ากันเลย ห่างกันประมาณสี่ห้าก้าวได้ - -'' ตอนที่เห็นหน้ายุนด้วยสภาพเซทผมใส่สูทชัดๆแล้ว รู้สึกขาระทวยขึ้นมากะทันหัน ๕๕๕ แต่ก็พยายามสงวนกริยาไว้ด้วยการยืนกอดอกแล้วทำหน้านิ่งสุดฤทธิ์ ..
แล้ว ณ จุดนั้นมีเพียงอากาศกั้นจริงๆ -*- ยิ่งเห็นหน้ายุนชัดๆ ก็ยิ่งไม่กล้ายิ้ม แล้วยิ่งยุนมองมาก็ยิ่งไม่กล้ายิ้มหนักเข้าไปอีก -*- คือเวลานั้นเชื่อจากใจจริงแล้วว่ายุนโฮเป็นผู้ชายที่โคตรเซอวิส เพราะแบบมีที่ไหน มายืนคุยกับทีมงานตรงหน้าเรา ให้เราเห็นชัดๆ แล้วแม่งยืนหันหน้ามาทางเราแล้วมีการมองหน้าบ่อยเว่อ -*- โอ๊ย อิน้ำอยากจะย้ายเมน ณ บัดนั้น T^Tคือถ้าตัวเองเป็นเมนยุน บอกได้คำเดียวว่าคงเป็นบ้าตายไปแล้ว สายตายุนไม่ไหวอย่างแรงงงงงงงงงงงงง ขนาดพอยุนเดินออกมาจากตรงนั้น แล้วต้องเดินผ่านห้องน้ำหญิง ยุนแม่งก็ยังมองแบบจนสุดสายตา - -'' (ไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ - -) แล้วยังงี้มีรึน้ำจะไม่เดินตามไป ๕๕๕ อ่อยสะขนาดนี้
พอเดินออกไปแป๊ปนึงก็เจอมิ้นยืนอยู่เลยเดินตามยุนไปด้วยกัน ตอนนั้นก็มีแค่ยุน การ์ดอ้วนแล้วก็น้ำกะมิ้น -*- ชีวิตนี้เกิดมาไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มาเดินตามหลังยุนระยะห่างไม่เกินสามก้าว โฮกกก แล้วจู่ๆมีแฟนต่างชาติมาขอลายเซ็นด้วย ตอนแรกยุนไม่ให้ แต่พอแฟนบอกว่าเค้ามาไกลเพื่อมาหายุนโดยเฉพาะเลยนะ ยุนก็เซ็นให้เลย แล้วมีการชวนคุยด้วย ไนซ์มากๆ >< ปรอทรักยุนพุ่งสูงได้อีก ๕๕ ก็เดินตามไปจนกระทั่งออกจากห้าง อยู่ๆก็รู้สึกว่าอยากทักยุนบ้างอะไรบ้าง เลยเรียก "โอปป้า" ไปทีนึง ตอนนั้นไม่คิดว่ายุนจะได้ยินด้วยซ้ำ แต่ปราำฎว่ายุนหันกลับมาทันทีเลย O_O น้ำก็แบบ "สวัสดีค่ะ" ยกมือไหว้ด้วยนะ ๕๕๕๕๕ ยุนก็พยักหน้ายิ้มๆให้ แล้วขยับปากประมาณว่า ครับ ตอบกลับมา ............ อารมณ์ตอนนั้นคือรู้สึกทึ่งมาก และเสียใจขึ้นมาทันที ที่ตอนยืนอยู่หน้าห้องน้ำเราจิกตาใส่ยุนสะขนาดนั้น TT โฮววว ความไนซ์ของยุนทำให้น้ำรู้สึกผิด ๕๕๕๕ ยุนแม่มหล่อประเสริฐมากเกินไป ชอบอ่ะ เวลาพูดกับผู้ชายตัวสูงกว่าแล้วเค้าก้มหน้ามองเรา TT (ไม่ใช่มีแต่ตาที่มองลง <--- อันนี้มันออกแนวเหยียดแบบวิเศษ(?) - -'')
หลังจากนั้นยุนก็ไปยืนคุยกับทีมงานต่อ ตอนแรกเราข้ามถนนกลับขึ้นรถแล้ว แต่เกิดคันอยากดูยุนอีก (เห่อ - -'') เลยออกไปนั่งดูห่างๆ แฝงตัวอยู่หลังพุ่มไม้ ๕๕ ยุนก็ยืน สบ. คุยเล่นกับพวกทีมงาน ตอนแรกนึกว่าจะโดนการ์ดปรามไม่ให้ดูยุน สบ. เพราะยุนโฮเห็นเรา แต่ปรากฎว่าก็ไม่โดนอะไร น้ำเลยได้นั่งรมควันอย่างถูกกฎหมาย -w- ก่อนจะกลับขึ้นรถตามยุนไปอีกที่ ตอนนั้นรู้สึกปวดฉี่อีกรอบเลยไปลงไปเข้าห้องน้ำในตึกแถวๆนั้น พอเดินออกมาอีกที ก็ถามมิ้นว่ายุนลงรถไปถ่ายละครยัง (เพราะตอนก่อนเราไปห้องน้ำยุนยังอยู่ในรถ) ปรากฎว่ามิ้นก็ไม่รู้เหมือนกัน น้ำเลยลองเดินไปดูแถวๆที่เค้าตั้งกองกัน ปรากฎว่ายุนอยู่ ตรงนั้นกำลังจะถ่ายละคร น้ำก็เลยหาที่ยืนดูอย่างถูกกฎหมาย ตอนแรกคนไม่ค่อยเยอะ ไปๆมาๆ มาจากไหนไม่รู้เต็มไปหมดทั้งแฟน ทั้งเกาหลีมุง การ์ดเลยเริ่มดุๆ มีการเอาไฟส่องหน้าคนที่ถ่ายรูปเป็นระยะๆ แต่กลับมาไม่ว่าไรน้ำที่ยืนแถวหน้าถือกล้องถ่ายเหมือนกัน ตลกดี - -''
รุปนี้มีความพิเศษตรงที่ยุนมอง -*- 5555555 ตอนถ่ายน้ำยืนถือกล้องไว้ข้างๆหน้าแล้วตาก็มองไปด้วย (โลภ - -'' อยากได้รูปแต่ก็อยากมองเองด้วย) พอมาเปิดดูถึงเห็นว่ายุนมองกล้องด้วย ตลกดี คือเป็นตอนที่ ผกก. สั่งคัท แล้วยุนเลยเดินถอยหลัง หันมามองหน้าให้พอตกใจเล่น -*- ประมาณ ชม. พอยุนถ่ายละครเสร็จก็เดินไปขึ้นรถ แฟนก็เดิมตามกันเต๊มมม น้ำก็เดินกลับไปขึ้นรถตัวเองบ้าง ก็จอดแถวๆรถยุนนั่นแหละ เลยกลายเป็นว่าไ้ด้เดินไปพร้ิอมยุน (เนียนไป -- '') ปรากฏว่ายุนไปถ่ายต่ออีกที่ เลยตามไปอีก ทีนี้แฟนตามกันเยอะกว่าตอนแรกมาก น้ำก็ลงเดินไปดูยุนคนเดียวเพราะมิ้นพอแล้ว -*- 55 เดินๆเข้าไปตรงหน้าตึก ก็เจอยุน สบ. อยู่ข้างๆรถที่จอดอยู่ ก็เลยได้นั่งรมควันอีกรอบ -*-ตอนแรกน้ำนั่งฝั่งตรงข้ามคนเดียว การ์ดก็มองไม่ได้ว่าไร แต่พอแฟนเกาเริ่มมานั่งด้วยเยอะเข้า เค้าก็ทำมือปัดๆให้ไปที่อื่น น้ำก็ไปหาอากาศบริสุทธิ์แป๊ปนึง พอลองเดินกลับมาดูที่เดิมเค้าก็ไม่ว่าอะไร -*- คาดว่าเค้าคงเห็นว่าเราเป็นแฟนต่างชาติมั้ง เลยอนุโลมให้ดู (รู้สินะว่าอินี่มาไกล ๕๕๕๕ ) สุดท้ายพอยุน สบ. เสร็จก็เข้าไปถ่ายในตึก ขึ้นลิฟต์ไปข้างบน เรารออีกแป้ปนึงแล้วก็กลับ คืนนั้นนอนหลับสบาย ไม่รู้ทำไม ฮ่าๆ
วันที่ 10 ตค. วันนี้ ตอนแรกคุยกับมิ้นเล่นๆว่าถ้าทงบังขึ้นดรีมคอนก็อยากไปดู แต่ปรากฎว่าไม่ขึ้นตามคาดหมาย เลยไม่ได้เสียตังค์ ฮุๆ แต่ก็ถึงยังงั้นก็ได้ไปเสียตอนตามแทน - -'' วันนี้เริ่มมาก็ไปดูยุนถ่าย ละครอีกแล้ว ไปถ่ายย่านเดิมแต่เป็นอีกที่นึง อากาศหนาวมากกกก ถึงกับต้องใส่ถุงมือ ๕๕๕ วันนี้รู้สึกว่าบรรยากาศดี ไม่เมื่อย ไม่เหนื่อยมาก ได้ดูแบบสบายๆ เห็นชัด เพราะยุนโฮถ่ายอยู่กับที่ แล้วถ่ายที่เดียวตั้งนานแน่ะ - -'' ตามยุนมาสองวันรู้สึกว่ากองถ่ายยุนใจดี การ์ดอ้วนหน้าตาไม่รับแขกแต่ก็ใจดี คือไม่ค่อยว่าอะไร ไม่โหดเท่าไหร่ เป็นต้นว่าถ้าเราดูเงียบๆ ทำตัวดีๆ เค้าก็ไม่อะไรกับเรา มีตอนนึงได้นั่งดูทิศตรงข้ามยุน พอ ผกก. สั่งคัททีไร ยุนก็มองน้ำกะมิ้นเรื่อยๆ สองสาวก็ได้แต่สบถกันเอง "แม่งเซอวิสเหลือเกิ๊น" ขำดี ๕๕๕ แอบรู้สึกว่าเวลายุนอยู่กับอาราดูน่ารักมาก >< ยุนดูขี้เล่น ชอบหยอกอารา พอเห็นอาราหนาวก็มีการ--- อ๊าก น่ารัก ><
ร้านนี้หนุ่มๆมากินกันบ่อยใช้ได้
หลังจากดูยุนถ่ายละครเสร็จก็ได้ข่าวว่าชางมินไป กินข้าวที่โคกิโคกิ(รูปบน)กับเอสเจ โซนยอ ชายนี่ ก็เลยไปที่ร้านกัน แล้วก็ถือโอกาสกินข้าวกับชางมินไปด้วยเลย ..ไม่ใช่ระ ๕๕ แค่เข้าไปนั่งกินข้าวในร้านเดียวกันเฉยๆ เพราะตอนนั้นหิวมากก หนาวด้วย รอบนี้มีแฟนเกาสองคนมานั่งด้วย ตอนแรกรู้สึกว่าดูทะมึนๆ แต่พอได้นั่งกินข้าวด้วยกันเลยรู้สึกว่าเค้าไนซ์ดี >< พอกินเสร็จก็ออกไปรอนอกร้าน ซักพักซีวอนออกมาตรงระเบียงชั้นสอง พูดไรก็ไม่รู้ แฟนเอสก็กรี๊ดกันใหญ่ ระหว่างที่รอก็เห็นรยออุค แทมิน ฮีชอลด้วย (เจ๊ฮาดี ตอนเพิ่งมาถึงร้านอาหาร ๕๕) น้ำรอไม่นานมากก็กลับก่อน เลยไม่ได้เห็นช็อตเด็ดชางมินโหดด้วยตาตัวเอง แต่แค่ฟังมิ้นเล่าก็กัวละ ๕๕
วันที่ 11 ตค. วันนี้งดตามเพราะอีกวันนึงน้ำจะต้องบินไปญี่ปุ่น แต่ได้ไปกินไอติมร้านมิกตอนค่ำๆกับมิ้นแล้วก็เพื่อนมิ้นที่เป็น คนเกาสองคน ตอนเห็นแม่มิกรู้สึกว่าหน้าตาเหมือนกันแท้สมกับเป็นแม่ลูก ออมม่าแต่งตัวเท่ดูดี *-* น้ำอุดหนุนไปติมมิกสองลูก อิ่มแปล้ รสชาติไม่หวานมาก พออร่อยอยู่ (แต่กลับมาท้องเสีย - -'') แอบขอออมม่าถ่ายรูป ถึงไม่ใช่เมนมิกแต่เราชอบถ่ายรูปกับบุคคลสำคัญ เอาไว้เป็นที่ระทึก ๕๕ (เพราะโอกาสดีๆไม่ได้มีบ่อยๆด้วย T^T) ออมม่ามิกไนซ์มาก ชวนคุยตลอด ดูเค้าใส่ใจแฟนคลับดี ใครไปเกาก็อย่าลืมไปหาออมม่านะ~
วันต่อมาน้ำก็ฟลายทูโตเกียวแต่เช้าตรู่ว~ งดตามผู้ชายหนึ่งอาทิตย์เต็ม!
ใครอ่านจนถึงตรงนี้นับถือมาก -*- ๕๕๕ นี่ขนาดแค่พาร์ทแรก หก วัน .. พาร์ทสองมีสิบกว่าวัน แถมมีตอนไคลแม็กด้วย.. =[]= ความยาวอาจเข้าขั้นลอร์ดออฟเดอะริง ได้เลยทีเดียว ๕๕๕ เอาเป็นว่าถ้าใครไม่อยากพลาดตอนไคลแม็กซ์ของทริปนี้และอยากรู้ว่าเมนแจคนนี้ ทำมิชชั่นอะไรสำเร็จก็ต้องติดตามกันต่อไป งิงิิงิ *คร่อก*
To be continued ,,,
ปูลู. พาร์ท 2 ก็จิอัพต่อในหน้าเดิมนี่แหละหนา
ปูลู๒. รูปที่แปะในนี้น้ำไม่หวง แค่อย่าเอาไปปล่อยต่อที่อื่นก็พองับ *-*
ปูลู๓. ผู้ใดอยากได้รูปยุนหรือคลิปเพิ่ม เคาะ msn มาได้ (แต่ไฟล์ใหญ่มากกกก)
ปูลู๔. รอคอยรูปถ่ายกับออมม่าจากเพื่อนมิ้นอย่างใจจดใจจ่อ ๕๕
ปูลู๕. ข้องใจเรื่องใดก็เคาะ msn มาได้งิ *-* หรือ http://www.facebook.com/rabbytch.nam
